mary

Ik ben Mary Hogenkamp, 48 lentes jong en ik woon met veel plezier in Amersfoort Vathorst, van waaruit ik graag fietstochten maak in de omgeving. In ‘een vorig leven’ heb ik gewerkt in een internationaal conferentiecentrum, als leidinggevende binnen de Facilitaire Dienst. Ik kon er mijn opleiding én interesse voor reizen (o.a. verblijf van een jaar in India) prachtig combineren. Ook heb ik, op vrijwillige basis, 7 jaar lang deel uitgemaakt van het team van St. Educatief Platteland. Ik ben enthousiast, beleef plezier aan samen iets organiseren, zoek graag naar groei en verdieping, houd van nieuwe uitdagingen en heb ‘aan den lijve’ ervaren wat incasseren, geduld en volharding betekenen! Verder geniet ik van zingen, Critical Alignment Yoga, schrijven, reizend onderweg en buiten in de natuur zijn.

Fietsen maakt je hoofd leeg, zorgt ervoor dat je lekker in je vel zit, tilt je boven jezelf uit en is voor mij ‘het beste medicijn’ gebleken!

Drive
Sinds 1998 ben ik chronisch ziek. Ik heb tientallen operaties en behandelingen ondergaan, maar fietsen, naar buiten gaan en in beweging zijn geven mij ontzettend veel vrijheid. Fietsen maakt je hoofd leeg, zorgt ervoor dat je lekker in je vel zit, tilt je boven jezelf uit en is voor mij ‘het beste medicijn’ gebleken! In de jaren van steeds meer zorg en ziekte, groeide bij mij de behoefte aan vrijheid en mezelf overwinnen.  Ik ben begonnen met een rondje fietsen in de polder. Ik kan veel niet, maar fietsen kan ik wél. Fietsen geeft pijnvermindering merkte ik en werkt ontspannend. Tijdens het fietsen ontstaan ook nieuwe inzichten en ideeën. En zo ontstond in 2012 het idee om een pelgrimstocht te maken naar Santiago de Compostela, alleen, om een periode van 15 jaar chronisch ziek zijn te markeren. De focus kwam opeens van ‘ziek zijn’ op ‘zingeving’ te liggen: op de organisatie van een lange afstandstocht. Op training, fietskleding, het maken van een etappe indeling, enz. De aanschaf van een passende fiets bijvoorbeeld was, vanwege mijn lengte (1.52 cm), op zich al een uitdaging. Hoewel het voorjaar van 2013 niet mijn beste periode was, voelde ik dat ik gewoon moest gaan. De tijd was rijp!

 

Mijn ervaring
En wat ben ik blij dat ik de moed heb gehad om te vertrekken, gewoon op weg te gaan. Ik heb mooie ontmoetingen gehad en ik heb fysiek en mentaal mijn grenzen verlegd. Maar het heeft mij vooral een groot gevoel van veerkracht gegeven, vertrouwen in m’n lijf en in dit wijfie. Het is een transformerende tocht geworden. Ik zit weer ‘aan het stuur’ en heb zélf de regie over mijn leven. “Het enige wat je nodig hebt is lef”, zei een medepelgrim mij onderweg. ‘Courage’ op z’n Frans is ook een wielerterm overigens. En het meervoud van lef is leven. Heb maar gewoon de moed om te beginnen dus. Fietsen is als het echte leven zelf.

schapen
horizon